شريف مسجد المرأة بيتها « 1 » و الاولى لها المخدع « 2 » هويدا است و شايد هم والده بيان فرمايند بعد از اين مفصّلا . سيزدهم : جماعت است ؛ يعنى زنان نمىتوانند امامت براى مردها نمايند ؛ و اين معنى خود ايهام است از طرف شرع به اين‌كه مردان نبايد تأسّى و اقتداى به زنان داشته باشند ، و زنانه‌بازى را شعار و فخر خود پندارند ؛ يعنى خودسازى و زينت نمودن و آرايش و لباس‌هاى حرير شوخ و شنگ از حدود و وظايف آنان خارج است . چهاردهم : مسألهء عدد ازدواج است كه زن بايستى قناعت به يك شوهر نمايد در زمان واحد ، مگر آن‌كه شوهر اول بميرد و يا او را مطلقه نمايد ؛ و پس از انقضاى عدّه ، شوهر ديگر براى او مانعى ندارد ؛ به خلاف مرد كه براى او جايز است زن‌هاى متعدده تزويج نمودن ؛ و ضررها و مفاسد تعدد ازدواج را براى زن واحد ، دانايان از مسيحيان و فيلسوفان ايشان كاملا پى برده و رساله‌ها و روزنامه‌ها در مفاسد و معايبش منتشر ساخته كه محتاج به بيان نيست ؛ و تماما از دين مقدّس اسلام اقتباس شده و از كتب علما و اخبار كشف مفاسدش نموده‌اند . از حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرضا عليه السلام سؤال نمودند از علّت جواز تزويج يك مرد به زياده از يك زن ، و عدم جواز عكسش . حضرت در جواب فرمود : اگر زن زياده از يك شوهر داشته باشد ، شناخته نمىشود كه اولاد از كيست ؛ زيرا مردان در نكاح آن يك زن مشترك خواهند بود ؛ و از اين اشتراك ، فساد انساب و فساد ارث و فساد معارف و تربيت اولاد خيزد . و مراد از معارف آن است كه چون هيچ يك از مردان ندانند اين مولود از كيست ، لذا در مقام تربيت اولاد بر نيايند ؛ علاقه و محبّت پدرى حاصل نشود ؛ اما مرد هرگاه صد زن داشته باشد ، شناخته نشوند اولادهاى آن زنان متعدده مگر به همان يك پدر و بس ؛ و هرچند زنان اولاد بياورند ، همگى منسوب به همان يك نفر زوج است . « 3 » پانزدهم : منصب نبوّت و خلافت الهيّه است كه باز به مصداق « الاشرف للاشرف و الافضل للافضل » مخصوص به رجال گشته ؛ و عجب در اين است ، از صدر خلقت تا زمان ما اين همه انبياء و اوصيا كه اقلّ اخبار - و لو تا سيصد هزار پيغمبر هم بعضى اخبار دلالت دارد - يكصد و بيست و چهار هزار پيغمبر و يكصد و بيست و چهار هزار وصى بودند و لو بعضى انبياء داراى اوصياى بودند ، تا دوازده وصىّ هم دارد ، يك نفر زن در ميانهء آن‌ها نبوده ، با اين‌كه زنانى مثل آسيه و يا مريم و خديجه و بالاتر از همه حضرت صديقه - سلام الله

--> ( 1 ) . بنگريد : من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، صص 374 ، 397 ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 397 ( 3 ) . وسائل ، ج 20 ، ص 517